Kulübe, bariyerin yanında durur. Görevli aracın camına eğilmeden plakayı görecek, yaya kapısını da aynı bakışla tutacaktır. Kulübe otoparkın içine gömülürse kuyruk birikir, kontrol lafa döner. İlk iş, kulübenin yerini konuşmaktır. Yer yanlışsa sonraki bütün kurallar kağıtta kalır.

Kulübe, çizgi, kapı

Bariyerin önünde bir durma çizgisi boyanır. Çizgi yoksa araç kulübeye yapışır, görevli plakayı görmek için eğilir, arkadaki araç korna çalar. Çizgi varken görevli yerinden kalkmadan bakar. Yaya kapısı bariyerden ayrıdır. Araç kuyruğu ile yaya kuyruğu aynı delikten geçmez. Kapı kendiliğinden kapanacak şekilde ayarlanır. Ayar bozuksa, günün sonunda kapı aralık kalır ve gece turu o aralıktan başlar.

Kulübede duran eşya azdır. Numaralı ziyaretçi kartları, sakin plaka listesinin o günkü çıktısı, kalem, yedek kalem, el feneri. Telefon şarjı kişisel iş değildir. Kulübenin şarjı, gece zilinin ve görüntülü aramanın düşmemesi içindir. Liste üç gün önceki çıktıysa o günkü taşınan daire listede yoktur. Çıktı her sabah yönetimin bıraktığı güncel kağıtla değişir.

Defterin dört sütunu

Defterde dört sütun yeter: saat, ad veya plaka, gidilen blok ve daire, çıkış saati. Beşinci sütun açılırsa görevli yazmayı bırakır, sohbet eder. Ziyaretçi kartı numaralıdır. Kart kasadan çıkar, dönüşte kasaya girer. Kasada eksik kart varsa vardiya teslimi tamamlanmaz. Kart geri gelmeden bariyer rutin açılmaz. “Kartı yarın getiririm” cümlesi bir kez kabul edilirse kasa bir haftada boşalır.

Sakin araçları ayrı listededir. Listede olmayan plaka, daire aranmadan içeri alınmaz. Yeni alınan araç, yönetime yazılır, liste bir sonraki sabah güncellenir. Görevli listeye kurşun kalemle plaka eklemez. Kurşun kalemle eklenen plaka, ertesi nöbetçi için “kim yazdı” tartışmasıdır.

Yoğun saat ve gece

Yoğun saat sabah 07.30 ile 09.00 arasıdır. Bu aralıkta kulübede iki kişi durur. Biri bariyer, biri yaya kapısı. Tek kişi her iki kuyruğa yetişmeye çalışınca ya bariyer açık unutulur ya da yaya kapıdan kimlik sorulmaz. Akşam 17.30 ile 19.30 aynı kalabalıktır. Öğlen tek kişi yeter. Bu ayrım sözleşmede saat olarak durur, “ihtiyaç olursa” diye yazılmaz.

Gece yarısından sonra zil, görevlinin yanında çalar. Kulaklık masada unutulmuşsa zil çalar, kapı açılmaz, sakin ikinci kez arar ve şikayet sabaha kalır. Daire açmadan kapı açılmaz. Bu kural yönetimin yazısıyla kulübe camındadır. Sözlü “biz böyle alıştık” bariyeri açık bırakır. Yazı, yeni gelen görevlinin ilk saatinde okuduğu kağıttır. Okumadan nöbete bırakılmaz.

İlk hafta gelen kişi site planını, ambulans yolunu, yangın kapısını ve çöp saatini yerinde yürüyerek görür. Yürüyüşü bitirmeden tek başına vardiya tutulmaz. Ambulans yolu otoparka park eden sakin yüzünden tıkanmışsa görevli bunu ilk turda yönetime yazar. Yazılmazsa ilk yangın tatbikatında yol kapalı çıkar.

Vardiya teslimi

Teslim on dakikadır. Giden kişi son satırı, eksik kartı ve açık kalan işi gösterir. Gelen kişi saati kendi saatiyle karşılaştırır. Son kayıt iki saat önceye aitse arada bir boşluk vardır. Boşluk “sakin bir geceydi” diye kapanmaz. İki kişi aynı satırın yanına adının baş harfini koyar. Harf yoksa teslim olmamıştır, kulübe bir süre sahipsiz kalmıştır.

Yağmur, telsiz, yedek kol

Yağmurda kulübenin camı buğulanırsa plaka okunmaz. Camın önünde bir bez durur. Bez yoksa görevli eğilir, kuyruk uzar, bariyer “çabuk olsun” diye açık bırakılır. Açık bırakılan bariyer, yağmurun değil düzenin sonucudur. Bezin yeri, kalemin yanıdır. İlk gün sayımı buna da bakar.

İki kapılı sitede kulübeler birbirini görmüyorsa telsiz vardır. Telsiz süs değildir. Ambulans bir kapıdan girmişse diğer kapı bunu duyar, yolu boşaltır. Duymazsa ikinci kapı hâlâ kuyruk alır, ambulans içeride sıkışır. Telsiz her vardiya başında denenir. Deneme, “ses var mı” diye bir cümledir. Cümle yoksa o gün telsiz kapalı sayılır.

Bariyer kolu kırılırsa yedek kol kulübededir veya yönetimin deposundadır. Yeri defterin ilk sayfasındadır. Yeri bilinmeyen yedek, kırılan gün kapıyı açık bırakır. Açık kapı, “arıza” diye bir hafta sürebilir. Bir hafta, giriş kontrolünün fiilen kalktığı süredir. Kolun vidasını kim sıkar, sözleşmede küçük bir satırdır. Satır yoksa herkes diğerini bekler.

Gece feneri masa çekmecesinde şarjlı durur. Şarjı bitmiş fener, plakayı tahmin ettirir. Tahmin edilen plaka, sabah kamerayla tutmaz. Fenerin şarjı, vardiya teslimindeki kart sayımı kadar sıradandır. Sıradan olmayan iş, ilk haftadan sonra unutulur.

İlgili yazılar