Hata, kapıda bağırışla başlamaz. Defterin düzgün görünüp bir sütununun boş kaldığı haftalarda birikir. Sonra bir şikayet gelir, kamera bir araç gösterir, defter o aracı tanımaz. Aşağıdaki dört bozulma, sitelerde en çok bu sırayla çıkar.
Tanıdık plaka
En sık bozulan yer tanıdık yüzdür. Görevli sabah selamladığı aracı yazmadan geçirir. Üçüncü hafta o araç bir şikayette kamerada görünür, defterde görünmez. “Onu her gün görüyorum” cümlesi kayıt yerine geçmez. Tanıdık araç da çıkar. Çıkış yazılmadığı için akşam sayımında içeride sanılır, aslında öğlen çıkmıştır. Site, olmayan bir aracı arar.
Bunu durduran şey azardır, kağıttır. Vardiya sonunda içeride görünen plakalar ile defter yan yana konur. Tutmayan plaka o gece yazılır, “yarın bakarız”a bırakılmaz. Yarınki görevli o plakayı tanımaz.
Geri gelmeyen kart
Ziyaretçi kartı cüzdanda kalır. Ertesi gün başka biri aynı kartla içeri girer. Kartın numarası kişide değil kasada durmalıdır. Kasa sayımı teslimin parçasıdır. Eksik kart varsa giden görevli ayrılmaz, daire aranır, kart istenir. Kart bulunamazsa numara iptal edilir, yeni kart başka numarayla çıkar. İptal edilmeyen numara, kayıp kartın site içinde dolaşmaya devam etmesi demektir.
“Kartı çocukta unuttuk” bir kez yazılır. İkinci kez aynı dairede olursa ziyaretçi artık kartla değil, her girişte aramayla alınır. Bu ceza değil, kartın işe yaramadığının kaydıdır.
Beş dakikalık kurye
Kuryenin içeri alınması beş dakika diye başlar, otopark turuna döner. Kurye blok kapılarını dener, yanlış kata çıkar, dönüşte “burası karışık” der. Paket, görevliye teslim edilir. Daire numarası ve saat yazılır. Kurye site içinde yürümez. İstisna, yönetimin yazdığı market veya eşya teslim günüdür. O günde bile araç çizgiyi geçer, kurye yürümez, sakin iner.
Aynı boşluk tesisatçıda da vardır. “Ustayız, bizi çağırdılar” cümlesi iş emri değildir. Daire aranır. Açılmazsa usta bekler. Beklerken otoparka park etmez, çünkü dönüşte yer kalmadığı şikayeti ustadan değil sakininden gelir.
Boş kulübe
Gece görevli bloğun içinde çay içiyorsa bariyer fiilen açıktır. Çayın kendisi yasak değildir. Yasak olan, kulübenin görüş alanından çıkmaktır. Vardiya tesliminde defterin son satırı ile saatin tutması gerekir. Tutmuyorsa nöbet değil, ara verilmiştir. Ara, yemeğin on dakikası olabilir. On dakika deftere “yemek” diye yazılır, kapı kilitlenir, dönüş saati konur. Yazılmayan ara, iki saat de sürebilir.
Bir de gündüz hatası vardır. Tek kişi hem bariyerde hem yaya kapısındayken bir tanıdığa dalar, arkadaki üç araç selamla geçer. Yoğun saatte iki kişi yoksa bu hata kişiden değil, kurulumdan gelir. Kişiyi azarlamak o sabahki üç aracı deftere geri koymaz.
Mesajla açılan kapı
Yönetim grubuna “açın” yazılması, defterin yerini almaya başlayınca hata görünmez olur. Görevli mesajı görür, bariyeri kaldırır, satırı akşama bırakır. Akşam mesaj silinmiştir. Silinen mesajın plakası kameradadır, defterde yoktur. Şikayet günü “biz yazmıştık” denir. Yazılan yer, silinen yerdir. Bunu kesen kural basittir: mesaj geldiyse satır o dakika yazılır, mesaj satırın yerine geçmez.
Çift plaka da aynı boşluktadır. Araç sabah bir plakayla girer, akşam römork veya başka bir plaka sanılır. Görevli “aynı araç” diye çıkışı boş bırakır. Sayım tutmaz. Tutmayan sayım, hırsızlık olmadan da siteyi aratır. Giriş plakası ile çıkış plakası aynı satırda yan yana durmuyorsa araç çıkmış sayılmaz.
Gece uykusu deftere “sakin gece” diye yansır. Son kayıt 01.10, sonraki 06.40 ise arada beş saat vardır. Beş saat boyunca ya kimse gelmemiştir ya da gelen yazılmamıştır. İkisi ayırt edilmez. Ayırt etmek için saat başı bir işaret yeter. İşaret, “kapı kapalı, kulübedeyim” cümlesidir. Cümle yoksa o saat yoklamada boş kabul edilir.
Gündüz hatasının yenisi, iki görevlinin aynı kuyruğa bakmasıdır. Biri diğerine anlatırken yaya kapısı aralık kalır. Aralık, tanımadığı birinin içeri süzülmesine yeter. Yoğun saatte bir kişi bariyerde, biri kapıda durmuyorsa bu süzülme kişilik kusur değil, diziliş hatasıdır.
